De opdracht ligt er: Lotte Kopecky, Belgisch kampioene, is de voornaamste troef, en heel de ploeg moet haar de beste omstandigheden geven in het slot. Rond haar: Lotte Claes, Shari Bossuyt, Margot Vanpachtenbeke, Julie Vandevelde en Sandrine Tas.
Wat de televisie zal tonen, is dat slot, en de vrouw die eruit komt. Wat ze niet zal tonen, is diegene die mee is geglipt in de groep die vooraan wegreed, niet voor zichzelf, voor de ploeg die achteraan komt. De bondscoach heeft daar een woord voor. Hij zei: « Vroeger waren de meeste selecties opgebouwd rond één troefkaart. Je ziet dat dat niet meer zo is. Als er een goede groep wegrijdt, zal het belangrijk zijn om daar een goed element naartoe te sturen, in een rol van luxeknecht. »
Een luxeknecht, allez. De luxe in die stiel is dat ze u op voorhand zeggen waarom je wegrijdt; bij ons zeiden ze « jij rijdt vooraan mee », en daar plakten ze geen luxe op. Vooraan weet ik het niet. Achteraan kan ik u zeggen dat diegene die dat postje doet aan de koffie toekomt als het podium al afgebroken is, en dat niemand naar haar tijd vraagt. Dat is la course, dat ook.
Willems zegt van de zes ook dat ze « niet bang zijn om aan te vallen » en dat dat « tactische mogelijkheden kan bieden voor Lotte Kopecky ». Vertaald naar de volgwagen van de club: iemand rijdt weg, en iemand rijdt zodat die ontsnapping een ander dient. Dat soort zaken is een bureau. Iemand heeft het plan, iemand heeft het uurwerk, iemand weet waar de wind zit.
« Luxeknecht » komt in geen enkel artikel van het reglement voor. Ik noteer de starters, niet de rollen. De rollen leest u nadien in de uitslag.
Voor de rest heeft de bondscoach genoemd wie hij in het oog houdt: Demi Vollering, « boven de rest », en dan Elisa Longo Borghini, Katarzyna Niewiadoma en Kim le Court. Vier namen vooraan dus, en een postje aan de kop dat niemand zal filmen. Bij de beloften start België met Lore De Schepper, Fleur Moors, Tess Moerman, Febe Jooris en Emma Siegers, met een medaille als doel.
Het klopt, we hebben het nagekeken: DirectVelo.
