Remco Evenepoel had de regenboogtrui van het tijdrijden al in de koffer. In de wegwedstrijd, gewonnen door de Amerikaan Brandon McNulty, speelde hij geen rol vooraan.
De titel werd zonder hem beslist: McNulty reed op 32 kilometer van de finish weg uit de groep favorieten en soleerde naar de zege. Consultant Johan Museeuw vatte de namiddag samen bij de DH: „Een koers zonder oortjes en zonder Pogačar, wat een spanning geeft dat!”
Evenepoel was zelf duidelijk, bij de RTBF: „Het was een beetje een dag zonder. Er is geen geheim. Op een parcours zoals dit moet je heel goede benen hebben om koers te kunnen maken. Jammer dat die slechte dag net op deze zondag valt. Zo is het, geen excuus.”
Geen excuus. Daar heeft de wielertoerist uit Waals-Brabant zijn telefoon voor gepakt.
Een dag zonder, dat kén ik. Ik heb er elke zondag een, om negen uur twintig. Alleen zegt hij geen excuus, en ik heb een hele kolom: de rugzak, het café, het rode licht in Oudenaarde, de wind tegen in beide richtingen, de gast die voor mij zat te zigzaggen. Vorige zondag heb ik de Kwaremont gedaan in elf minuten twaalf. Trek de rugzak en het café af, dan praten we verder. Hij vat zijn slechte dag samen in vier zinnen en sluit het dossier. Ik heb de hele voormiddag nodig, en een tweede tas koffie. Ik zeg niet dat ik klaar ben voor het EK. Ik zeg dat hij volgende zondag start, en ik ook. Aan de toog hebben we tot de middag gediscussieerd over wie het beste excuus had.
De kalender laat trouwens weinig tijd om nog een kolom te vullen: Remco Evenepoel moet de zondag erna naar het EK. Xavier heeft geen kampioenschap, maar wel een clubuitrit, en belooft op tijd te zijn. Om negen uur twintig, dus.
Het klopt, we hebben het nagekeken: 7sur7.
