De incheckbalie heeft een sluitingsuur. Dat is het eerste wat ik noteer. Het tweede is dat de eerste leden van de Belgische ploeg, Shari Bossuyt, Julie Van De Velde en Sandrine Tas, er al voor zes uur ’s ochtends stonden. Voor zes uur is geen stiptheid, dat is een veiligheidsmarge, en een marge staat in geen enkele kolom.
Wout van Aert checkte net voor de sluiting in. De limiet is niet overschreden, dus niets te melden. Er werd ook een grote hoeveelheid materiaal ingecheckt; het vakje materiaal is ingevuld, geen commentaar nodig. Mathieu van der Poel stond in de aankomsthal. Hij verklaarde bekomen te zijn van zijn solo van 175 kilometer en geen probleem te hebben met vroeg opstaan. Twee verklaringen, twee gescheiden lijnen.
Er is een sluitingsuur, en er is een aankomstuur. Dat zijn twee verschillende zaken, en het reglement vergelijkt enkel de ene met de andere. Wout van Aert kwam aan voor de sluiting, dus hij kwam op tijd. Ik meet de marge niet, ik meet de limiet. De limiet is gerespecteerd. Ik noteer: aanwezig. Ik noteer: op tijd. De rest, de marge, de emotie, de luchthaven die haar adem inhoudt, dat heeft geen vakje in mijn formulier.
Ze geeft geen commentaar op het feit dat Van Aert geen tijd had om met de media te praten. Praten staat niet in het reglement van de reis. Zich aanmelden voor de sluiting, dat wel.
Conform.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Sporza.





