Decathlon CMA CGM neemt Ben O’Connor in 2027 terug. Contract van twee jaar. Hij zat er van 2021 tot 2024, hij ging twee seizoenen naar Jayco AlUla, hij komt terug. De ploeg schreef op sociale media, in het Engels, dat Ben O’Connor weer thuis is, uitroepteken inbegrepen.
Weer thuis. Goed. Als bij mij een fiets na twee jaar elders terug in het atelier komt, zet ik hem niet op de montagestandaard om welkom te zeggen. Ik kijk naar het zadel. Hoogte, terugstand, kanteling. Een renner die van ploeg verandert, heeft vooral van zadel veranderd, en hij heeft een half jaar nodig om zijn draai te vinden. Dus een renner die terugkomt: vindt hij zijn oude maten terug? Heeft iemand ze in 2024 genoteerd, op een papiertje dat met plakband in de bestelwagen hangt? Bij mij wel. Met een bic, op de deur van de koelkast in het atelier, met de naam van de jongen van de club en de bandenspanning die hij graag heeft.
Bij hen won hij etappes in de Tour en de Vuelta. Cyclingnews schrijft dat hij voor zichzelf zal mogen rijden, en hij komt erbij bij Paul Seixas. Dat is het project. Ik zie twee afstellingen die in dezelfde camion moeten passen.
Een zadelhoogte die op een koelkast genoteerd staat, is geen document. Ik noteer dat ze bestaat.
Thuis, voor een fiets, is de sleutel waarvan je de speling kent en de kabel die je al hebt horen schuren. Ik ga de afstellingen van de jongens die dit jaar de club verlieten eens bovenhalen. Je weet nooit wie terugkomt, hè.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Cyclingnews.
