De HG Cross Dendermonde zet het veldritseizoen bij ons in gang, in Grembergen, en voor het eerst is het geen manche van de Wereldbeker meer. Jurgen Mettepenningen vroeg Mario De Clercq om het parcours te hertekenen, de aankomst is van de Hamsesteenweg naar het terrein van Compost Vermeiren verhuisd, en de zandhelling die we afdaalden, die gaan we nu op, te voet.
Ik las dat in WielerFlits, met een tas koffie, aan de keukentafel in Ronse, en het eerste waaraan ik dacht, was niet de eerste boven op de helling. Het was de vijftiende. Die achter iedereen te voet omhoog gaat, de fiets op de schouder, en niet op tv komt omdat de camera alweer vooruit is. Vooraan weet ik het niet. Achteraan kan ik het u zeggen: als je stapt, praat je met elkaar. Een beetje. Niet veel, je hebt de adem niet.
WielerFlits herinnert eraan dat Wout van Aert en anderen in 2020, bij de eerste editie, een groot deel van de ronde te voet deden. Dat vind ik terecht. Voor één keer zit iedereen op hetzelfde ritme, dat van de schoenen. En vorig jaar was er een massale halve sprint, Thibau Nys tegen Tibor Del Grosso, Laurens Sweeck derde. Het duel hebben we gezien. De tiende van die sprint niet. Wat die gedaan heeft, kan ik u niet zeggen, de camera zat vooraan, en ik zat ook voor mijn scherm, dus ik zag wat zij wilde.
Het weer is droog voorspeld, tot 15 graden. Geen modder, geen verplichte warme soep. We staan mooi aan de dranghekken om te kijken naar wie zijn fiets draagt.
„Te voet heb ik het segment van de Koppenberg. Met de rugzak. Daar kunnen we over praten.”
En er zijn 100 kilo mosselen te winnen, voor vooraan. Voor wie achteraan stapt, is er de koffie, als het podium is afgebroken. Een koffie, die moet je ook verdienen.
Het klopt, we hebben het nagekeken: WielerFlits.
