Op het WK zijn oortjes verboden, radio ook. De Belgische bond koos daarom voor het oudste communicatiemiddel van het peloton: de bidon. Zondag, in Canada, komen er boodschappen op te staan, en de renners kunnen ze bij elke ronde ophalen in de bevoorradingszones, de “boxen”. De gewone borden blijven ook in gebruik.
“We hebben dat vrijdag getest bij de beloften. We werken zoals elk jaar met borden, maar we hebben ook een ander systeem met de drinkbussen uitgedokterd”, zei Serge Pauwels bij Sporza. De test kreeg een onverwachte getuige: een bidon met boodschap belandde per ongeluk in de handen van de cameraman van Sporza.
Remco Evenepoel maakte de rekensom: twaalf ronden, twaalf kansen. “Het is goed gevonden, maar er komen wel risico’s bij kijken. Mis je een bidon en er staat een belangrijke boodschap op, dan heb je die niet gezien”, zei hij bij Sporza.
Eerst en vooral, de bidon is een bevoorrading. Hij wordt een brief. Ik stel vast dat de brief wordt afgeleverd in de voorziene zone, dat is conform. Ten tweede, de bestemmeling. Een bidon afgeleverd bij de cameraman is een verkeerd geadresseerde zending. Bij de gemeente gaat een verkeerd geadresseerde zending terug naar de afzender. Hier wordt hij gefilmd. Ten derde, twaalf ronden, twaalf zendingen. Ik noteer dat er geen ontvangstbewijs is voorzien. Ik geef geen commentaar op de inhoud. Ik heb hem niet gelezen, en dat staat niet in de kolom.
Serge Pauwels opperde ook, half lachend, om echte boodschappen te schrijven in de even ronden en valse instructies in de oneven ronden, voor hij dat idee zelf overroepen noemde: op de borden, herinnerde hij eraan, kan de rest ook meelezen.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Sporza.
