Vaststelling. Europees kampioenschap veldrijden, elite mannen, Zeddam. Winnaar: Thibau Nys. Titelhouder: Thibau Nys. Ik ontvang het dossier, ik stel vast dat in beide vakjes dezelfde naam staat.
Eerstens. De kampioen volgt zichzelf op. Het reglement voorziet een overdracht. Het voorziet niet dat men de trui aan zichzelf doorgeeft. Ik noteer dat de handeling dus eenvoudig is: hij behoudt wat hij heeft. Niemand op te roepen voor de huldiging.
Tweedens. Het podium. Nys, Wyseure, Vandeputte. Drie Belgen, in Nederland. De derde plaats is in de sprint beslist, vóór Nieuwenhuis en Kuhn. Een sprint voor brons blijft een sprint. Ik heb het herlezen. Niets te melden.
Derdens. De volgorde van de handelingen. Hendrix leidt de eerste minuten. Nys rijdt rond de twintigste minuut weg. Wyseure komt terug. Mason komt in de voorlaatste ronde tot op ongeveer zeven seconden, daarna wordt de kloof licht groter. Laatste ronde: versnelling van Nys op de trap van 99 treden, Wyseure verliest enkele meters. Eerst de trap, dan de kloof, dan de meet. In die volgorde.
Ik heb het bekeken op de RTBF, de map open op de salontafel. Mijn hond wilde er net op gaan liggen bij de trap. Ik heb hem verzocht op te schuiven. Hij heeft gevolg gegeven. Conform.
Zij heeft de treden met hem geteld, daar ben ik zeker van. Ik ook, maar ik kwam aan honderd en één.
Ik tel niet mee met de renners. De 99 treden stonden in het dossier van de dag voordien. Ik noteer niet wat ik denk van een man die twee keer na elkaar dezelfde titel wint. Dat staat niet in de kolom.
Verdict: conform.
Het klopt, we hebben het nagekeken: WielerFlits.







