Het WK in Montreal ging over 270 km. Wout van Aert viel aan op 88 km van de meet en kwam in de ontsnapping terecht, voor hij 14 km later gelost werd na een versnelling van Mathieu van der Poel. Op het einde van de koers hielp hij nog Remco Evenepoel, waarna hij alleen verder reed en 28e werd.
Vooraan sprong Brandon McNulty weg uit een kopgroep van twaalf op 32 km van de streep en werd niet meer teruggezien. Michael Matthews werd tweede. Evenepoel eindigde 12e, op 12 seconden van het zilver.
„Het was superzwaar, en te zwaar voor mij. Ik heb een goede koers gereden, maar het licht ging uit op vier, vijf ronden van het einde. Het steekt, maar er zat niet meer in”, zei Van Aert bij Cyclingnews. En ook: „Een beetje ontgoocheld; we kwamen hier voor meer, als ploeg en ook persoonlijk, maar anderzijds kan ik niet veel spijt hebben.”
Evenepoel: „Het was al zwaar vanaf de eerste ronde; ik voelde dat het geen topdag was. […] Maar er zijn geen excuses; op het WK wint altijd de sterkste, zo is het leven.”
Het licht dat uitgaat, dat heb ik elke winter op de fietsen van de club. Je moet niet lang zoeken: een geoxideerd contact, een batterij die de avond voordien niet is opgeladen, een draad die schuurt onder de mantel. Je ziet het niet, je hoort het niet, en op een dag is het zwart. Ik heb het over de lampen, hè, niet over hem. Hij heeft gezegd wat hij te zeggen had, en hij zei dat er niet meer in zat. Bij mij, als er niet meer in zit, vervang ik de zekering. Ik ga de lampen van de club opladen, hoor, de winter komt eraan.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Cyclingnews.
