Vaststelling. De individuele tijdrit op het WK wielrennen wordt gereden in Montreal, over meer dan 39 kilometer, bij de elite mannen en bij de elite vrouwen. Na de verkenning hebben de Belgische deelnemers de staat van het wegdek heel slecht bevonden. Klaas Lodewyck verklaarde aan Sporza: « De wegen liggen er erbarmelijk slecht bij. […] Het is eigenlijk een beetje een schande voor een WK. Maar het is wat het is, we moeten ermee omgaan. »
Dezelfde legde uit dat het parcours heel goed is genoteerd, zodat de renners niet verrast zullen worden, en hij vergelijkt dat werk met notities voor een rally. Met een grens: « We hebben ons zo goed mogelijk voorbereid op het parcours, maar willen ook niet té veel informatie opschrijven. Je wil toch ook een zekere rust bewaren in het hoofd van de renners. Al het cruciale is genoteerd. » Demi Vollering zei aan de NOS: « Het wegdek is hier en daar echt heel slecht. […] Daarnaast zijn er gewoon veel bochten die je goed moet insturen, maar waar dan ineens zo’n put ligt. »
Ik lees het na. Ten eerste: het parcours is hetzelfde voor iedereen, dezelfde afstand bij de vrouwen en bij de mannen, dezelfde bochten, dezelfde put. Ten tweede: mijn map heeft een kolom voor het startuur, een voor het rugnummer, een voor de aankomst. Ze heeft geen kolom voor de staat van de weg. Het woord « schande » past daar dus nergens in, dat is geen oordeel, dat is een kwestie van formaat.
Over het principe van de notities heeft zij niets te melden: een verkend en opgeschreven parcours is een gekend parcours, en het reglement verkiest wat op papier staat. Zij merkt enkel op dat de methode erin bestaat minder te schrijven om plaats te laten. Dat is de hare niet. Op de kermiskoers schrijft zij alles op, ook wat niet zal dienen, en zij neemt twee balpennen mee.
Verdict: conform. Wat zij niet noteert: dat de put in die bocht aan niemand zijn rugnummer vraagt.
Het klopt, we hebben het nagekeken: WielerFlits.
