Ze hebben het parcours van de Giro 2027 dinsdag voorgesteld, en op televisie ging het over de kopmannen, over wie komt en wie niet komt. Volgens 7sur7 zou Remco Evenepoel liever voor de Tour kiezen, en Ralph Denk is geen voorstander van de combinatie. Volgens HLN zou Davide Piganzoli kopman zijn bij Visma. Vooraan weet ik het niet. Ik heb naar de zestiende rit gekeken.
Start in Sondrio. De Mortirolo, de Gavia, nog eens de Mortirolo, dan Aprica. 4.500 hoogtemeters. Ik heb ze traag gelezen, op Sporza, op zoek naar waar het gruppetto zich gaat vormen. Aan de eerste Mortirolo, denk ik. Misschien al eerder, in het café bij de start, als je elkaar goed kent.
Ze zeggen gruppetto, maar het is een bureau. Die dag zal het bureau werk hebben: iemand zal het percentage voor de tijdslimiet hebben, iemand zal het horloge hebben, en iemand zal moeten onthouden dat je de Mortirolo twee keer opgaat, om de afdaling niet te vroeg te vieren. Bij ons had je altijd een gast die dacht dat het gedaan was. Aan de voet van de volgende kwam hij het te weten.
En dan is er de vijftiende, de tijdrit van Monza naar Milaan, 37,3 kilometer, ingeklemd tussen twee zware bergdagen. Voor het bureau is een tijdrit een dag waarop iedereen alleen zit met zijn horloge. Niemand om de berekening mee te delen.
De dag voor Rome is er de Zoncolan, 10,1 kilometer aan 11,9 %. Daarna negen vlakke ronden in Rome. Op de laatste dag sluit het bureau en komt iedereen samen aan. Het is de enige dag dat de camera ons in hetzelfde beeld toont als de roze trui.
Er zijn nog zes maanden. We hebben tijd om de bidons klaar te zetten. La course, dat begint daar.
Het klopt, we hebben het nagekeken: 7sur7.
