Drie Slowaakse renners konden niet aan de start komen in Montreal. Zonder deelnemer dreigde de federatie haar nationale kampioenschappen door de UCI gedeclasseerd te zien en toekomstige grote afspraken mis te lopen. Ze liet dus haar masseur aan de start komen, Vladimir Kovacik, voormalig renner bij de continentale ploeg Dukla Banska Bystrica.
De koers ging over 270 kilometer. Kovacik hield het vol in het peloton tot aan de ingang van het slotcircuit, op ongeveer 160 kilometer van de aankomst. Brandon McNulty won.
„Het is compleet waanzinnig. Ik heb geen woorden om te beschrijven wat ik voel”, zei Kovacik, geciteerd door DH. En ook: „Ik heb wat getraind, maar enkel als amateur. Het is negen jaar geleden dat ik nog een profkoers reed.”
Mij houdt vooral de avond ervoor bezig. Normaal is hij het die met de olie en de handdoeken langs de kamers gaat, die de musettes klaarmaakt, die weet wie de zoete bidon wil en wie het platte water wil. En nu zit hij aan de andere kant van de tafel, er is niemand om zijn eigen werk te doen, want zijn werk, dat is hijzelf. Wie heeft zijn bidons dan gevuld, ’s morgens? Ik weet het niet, DH zegt het niet. Bij ons zag je de masseur in het hotel en bij de bevoorrading, nooit met een rugnummer. Hij is vertrokken met de anderen, en hij heeft standgehouden met de anderen tot aan het circuit. Vooraan weet ik het niet. Achteraan kan ik u zeggen dat dat een dag la course was. Een bidon, die moet je verdienen, en hij heeft de zijne verdiend. Ik hoop dat iemand hem op de juiste hoogte heeft aangereikt.
Het klopt, we hebben het nagekeken: DH Les Sports+.
