Ik stel vast. De cross van Dendermonde zit dit seizoen in de HG Cross-reeks van Golazo, op initiatief van Jurgen Mettepenningen. De Ambiancecross heet voortaan Borremans Mosselcross, naar een vishandelaar uit Berlare.
Eerstens, de elitepremie. 350 euro en 100 kilo mosselen, bij de mannen en bij de vrouwen. De symmetrie is gerespecteerd. Ik noteer ze als eerste, het is de lijn die ik altijd controleer.
Tweedens, de premie van de jeugdcategorieën. 150 euro en elk 50 kilo. De verhouding is coherent. Het geld volgt niet dezelfde schaal als de mosselen, maar het reglement vraagt niet dat een prijs een regel van drie is.
Derdens, het gebruik. De winnaars mogen hun mosselen aan hun fanclub geven voor een feest. De prijs is overdraagbaar. Dat is ongebruikelijk. Op de kermiskoers blijft de premie van de beenhouwerij in het café en verlaat ze de renner niet. Hier vertrekt ze met de supporters. Ik noteer dat het voorzien is, dus is het conform.
Volgens Jurgen Mettepenningen is het een speelse manier om creatief om te springen met sponsorakkoorden. Speels is geen woord uit het reglement. Creatief evenmin. Ik schrijf ze over in de kolom opmerkingen, zoals ze er staan.
Blijft de weging. Niemand zegt wie de mosselen weegt, met welke weegschaal, of de schelp meetelt. Op zondag weeg ik fietsen als men het mij vraagt. Niemand heeft het mij gevraagd voor een bak mosselen.
Honderd kilo per fiets naar huis brengen, met de rugzak erbij: ik zeg niet dat ik win.
Verdict: conform. De weegschaal noteer ik niet.
Het klopt, we hebben het nagekeken: WielerFlits.
