Het scenario past in twee zinnen. Neira ontsnapt met Matilde Rossignoli en Anja Grossmann, Maria Okrucińska en Mirthe Mons sluiten in de slotkilometers aan, en Neira wint de sprint door Okrucińska te passeren.
Ze legde aan WielerFlits uit dat ze “een beetje vertrouwen” verloor toen het duo aansloot, “want Maria heeft een erg goede sprint”, en dat ze besloot in haar wiel te blijven. Sandrine, in de werkplaats, onthield maar één woord.
Het wiel. Iedereen zegt “in het wiel blijven” alsof het een tactiek is. Ik hoor een onderdeel. Een achterwiel, met een band, een spanning, spaken die gespannen staan of niet. Je blijft veertig centimeter achter tijdens heel de eindsprint, dan mag dat wiel gerust rond lopen, hè. Ze zegt dat ze het vertrouwen verloor. Bij mij is vertrouwen een balhoofd dat goed afgesteld staat: je voelt het niet, en de dag dat er speling in zit, denk je nergens anders meer aan. Ze vond het op tijd terug, dus het zat goed. Ik ga de wielen van de club eens controleren op slag, hè.
Neira volgt Paula Ostiz op, haar vriendin, met wie ze vanaf volgend jaar bij Movistar zal rijden. Het is de vierde wereldtitel voor Spanje op dit WK.
Het klopt, we hebben het nagekeken: WielerFlits.
